Ruim 17 jaar geleden kreeg ik midden in de nacht mijn eerste aanval. Ik was 5 maanden zwanger van Jurre, mijn 2e zoon. Na onderzoek bleek mijn aanval het gevolg te zijn van een AVM (aderafwijking) in mijn hersenen. De AVM bevindt zich op een niet te opereren plek, dus de epilepsie bleef.

Tijdens mijn aanvallen blijf ik altijd bij bewustzijn, hierdoor maak ik mijn aanval dus mee. Dit maakt het bij de grotere aanvallen zwaar. Ook weet ik nooit of een aanval klein blijft of doorzet naar een grotere. Het moeillijkst vind ik de onzekerheid, geen controle hebben en de benauwdheid bij de grotere aanvallen. 

Gelukkig zijn mijn aanvallen wel redelijk onder controle met dagelijkse medicatie, maar helaas ben ik niet 100% aanvalsvrij. Dit maakt de onzekerheid groot. Het kan iedere dag komen en op ieder moment. Tijdens mijn werk, in de supermarkt, in het theater of tijdens een wandeling met de hond. Het is een onzekerheid waar ik mee moet leven, maar waar ik tegelijkertijd nooit aan zal wennen.

Dit jaar heb ik besloten om geld op te halen voor EpilepsieNL tijdens de collecteweek van 31 mei t/m 6 juni. Er wordt op dit moment veel onderzoek gedaan naar de detectie van aanvallen en de mogelijkheid om deze in de toekomst te voorspellen. Het zou geweldig zijn als dit zou kunnen!

Ik wil je bij deze alvast bedanken voor je steun. 

Liefs, Dorine

(Scroll helemaal door om te doneren)

Epilepsie verstoort levens. Van 200.000 mensen in Nederland. Voor sommigen iedere dag, voor anderen eens per jaar. Maar altijd onverwacht. En het kan ieder van ons overkomen. Mij, jou, je ouders of je kind, in elke fase van het leven. Soms met een duidelijke oorzaak, zoals een ongeluk of een hersenbloeding, vaker zonder duidelijke aanleiding.